| Milorad_Pavlovic@yahoo.com |
|
| "Otprilike
u vreme smrti mog oca, |
| nestala je i njegova
zemlja, grad je
|
| rapidno počeo
da se menja, a sa |
| njim i oni njegovi stari krajevi po |
| kojima smo se svi
prepoznavali kao |
| prave
lokal-patriote. |
| Takva je bila Čubura sa niskim
kućama i ogradama prekrivenim ružama puzavicama i sa prolećima
koja su mirisala na jorgovan... |
| Čubura nestaje zajedno sa baštama na
čijem mestu niču zgrade čudnih oblika i nepoznatih vlasnika,
stanara i preduzimača koji ih grade. |
|
Tatin drug
Stole Nikolić ispričao mi je smešnu priču o svom dedi koji
je sedeo na šamlici ispred njihove kuće u Njegoševoj ulici i žalio
za Vranjem kojeg godinama nije video. Reši Stole, jednoga dana, da ispuni
dedinu želju, pa uze fijaker, natovari dedu i obojica se provozaše od
Čubure do Slavije. Deda zahvalan Stoletu, kada su stigli kući
kaže:
"Lele Stole, al se Vranje izgradelo!" |
| A "izgradela" se i promenila i Čubura. |
